Informatie over geschiedenis van Madeira
Madeira is ontstaan door vulkanische uitbarstingen vanaf de zeebodem van de Atlantische Oceaan. Deze uitbarstingen begonnen ongeveer twintig miljoen jaar geleden en eindigden circa 1,7 miljoen jaar geleden. Aangespoelde en door vogels meegebrachte zaden, zorgden voor het eerste plantengroei op Madeira. Het duurde niet lang of het eiland werd bedekt met uitgestrekte oerbossen.
Het precieze verhaal over de ontdekking van Madeira is niet helemaal duidelijk. Het vermoeden bestaat dat de Spanjaarden en Portugezen het eiland allang kenden en dat kapitein Zarco ze al meerdere malen had bezocht om Spaanse schepen tegen te houden. Zarco kwam echter met een groots ontdekkingsverhaal, waarin de nadruk werd gelegd op zijn moed en hoe hij zijn bemanning overeind hield. Eerst werd overigens het eiland Porto Santo ontdekt, buurman van Madeira. Zarco en Tristão Vaz Teixeira zeilden vervolgens naar een donkere wolk in de verte en ontdekten een nieuw eiland. Ze noemden het Madeira, Eiland van de bossen.
Madeira bleek onbewoond en omdat er verder geen aanwijzingen zijn, wordt er vanuit gegaan dat het nooit bewoond is geweest. Na de komst van de ontdekkingsreizigers werd het eiland al snel bevolkt. Veel van de bossen gingen verloren, omdat Zarco het eiland geschikt wilde maken voor de landbouw. Dit werd mogelijk gemaakt door het graven van irrigatiekanalen of de zogenaamde levadas.
Het eiland ontwikkelde zich snel. Zo was het binnen notime uitgegroeid tot één van de belangrijkste suikerleveranciers van Europa. Rond 1500 had Madeira ongeveer 5000 inwoners, bestaande uit Portugezen, Spanjaarden, Nederlanders en Italianen. De nederzettingen werden gesticht aan de zonnige zuidkust van het eiland. De rest van het eiland werd pas in de zeventiende eeuw bewoond.
Aan het begin van de negentiende eeuw kwamen Engelse troepen naar Madeira, om daar hun kamp op te zetten. Vanaf het eiland konden de Engelsen dan de strijd aangaan tegen Napoleon en zijn Franse troepen. Na die tijd zijn vele Engelsen op het eiland blijven wonen. Midden en eind negentiende eeuw ontstond de grootste crisis uit de korte bewoonde geschiedenis van Madeira. De wijnbouw kwam in crisis door verschillende ziektes en complete oogsten werden vernietigd. Veel inwoners trokken naar Venezuela en Australië. Daarnaast brak ook nog eens cholera uit, waar ongeveer 7000 mensen aan bezweken.
In de twintigste eeuw kreeg helaas ook Madeira te maken met de Eerste Wereldoorlog. Duitse onderzeeboten bombardeerden het eiland tot twee maal toe. Verder heeft het gelukkig weinig hoeven te lijden onder de twee Wereldoorlogen. In de zestiger jaren van de twintigste eeuw, na de bouw van Luchthavens groeide Madeira snel uit tot één van de populairste vakantiebestemmingen. Tot op de dag van vandaag landen jaarlijks onnoemlijk veel vakantiegangers op Funchal Airport. Het overgrote deel van de eilandbewoners is tegenwoordig dan ook werkzaam in de toerismebranche.